-
necip fazıl kısakürek in olağanüstü şiiri
beklenen
ne hasta bekler sabahı,
ne taze ölüyü mezar,
ne de şeytan bi-günahı , ( orjinali böyle imiş genelde bir günahı olarak geçer )
seni beklediğim kadar.
geçti istemem gelmeni ,
yokluğunda buldum seni ;
bırak vehmimde gölgeni,
gelme , artık neye yarar?
-
gelmesi umut edilendir..
bazen hiç gelmeyecek olandır..
artık gelsindir..
-
-
üstad necip fazılın bir duyguyu açıklamadaki becerisi ... adı üstünde üstad...
-
düşündüklerimi,dugularımı anlatmaya kelimeler yetmiyor demenin ne kadar boş bir laf olduğunu, ne kadar az kelimeyle ne kadar çok şey anlatılabileceğini kanıtlayan şiir. tabi bunu becerebilmek için "üstad" olmak gerekiyor ama anlatımdaki eksikliği kelimelerde değil kendimizde aramamız gerektiğini görmekteyiz.
-
"birak vehmimde golgeni" diyebilecek gibi sevebilmek. 'kadar sevebilmek' degil.
oyle ki, sirf o 'var' diye gururlanip, huzur ve tazelikle her gun belki hic goremedigi yuzun belki hic duyamadigi sesin belki hic dokunamadigi kalbin ugruna bir gune daha, olursa bir gun diye, piril piril baslamak isteyecek gibi..
ona erisemedigi her gun, bir dakika sonra kapidan girebilecegini, bin dakika sonra hala gelmemis olabilecegini tastamam bildigi halde, sanki basarmiscasina neseli ve enerjik yasayabilecek gibi.. sanki o varmis gibi..
onun olmayan varligi nedeniyle bir baskasiyla asla doldurulamayacak kocaman bir tek basinaligi da sirtinda tasima yukuyle giderek yorulup, yok olmaktan korktugu kadar yok olmak isterken bile her sorana 'cok iyiyim, sen nasilsin?' diyebilecek gibi..
bir vehamet ki ancak onun golgesiyle lezzetli, ancak onun bir sekilde degmesiyle anlamli. bu hic degilse degen golgeyi arzuyla gereksiniyorken vehminde yanmazsa yasayamayacak gibi..
en son artik onun mukemmeline onsuzlukta erisip, kusurlu aslinin gelmesinden korkup, onu hayattan men edecek kadar.
-
-
-
-
gelmeyen ve büyük ihtimalle de gelmeyecek olandır. hatta zaten gelmediği için bu kadar büyümüştür değeri insanın gözünde.
-
bilmenin beklemesi olur
bulmanın değil.
bulduğunu biliyorsan yaşarsın.
yaşam ara sıra sıkılıp
bilmediğin bir bulgu verir
farklı olacağına inandırıp kendini
yaşarsın.
oysa bütün farkların sonucu aynıdır.
artık bulmayı beklersin
(bkz: tayfun polat)
-
-
beklenen her zaman sen
bekleyen ise kim önemli değil
bir gün herhangi biri, bir gün ben
yine de en önemlisi beklemek
gelmeyeceğini bile bile bekleyebilmek
sadece bir an olsun gözlerine bakıp
senin için değmezmiş diyebilmek
ve yüzünde bir an olsun bir utanç görebilmek
ama sen nerden bileceksin beklemeyi
nerden bileceksin bekleyenin kıymetini bilmeyi..
-
hiçbir zaman gelmeyecek olandır. çünkü onu özel kılan hasretle beklenmesidir. ayrıca gelmesi söz konusu olsa adı " gelecek olan " olurdu. geldiği an beklenen olmaktan çıkardı. ama gerçek odur ki bekleyen olmasa beklenenin hiç bir ehemniyeti olmaz...
|